Özel eğitim sürecinde kalıplaşmış tavsiyelerin dışına çıkmak, evdeki zihinsel yükünüzü hafifletir ve çocuğunuzla bağınızı güçlendirir.
Bunları Yapın
- “Hata Dosyası” Tutun: Çocuğunuzun sürekli takıldığı anları not edin. Bu anlar, uzmanlara göstereceğiniz en değerli ipuçlarıdır.
- Sesinizi Kaydedin: Siz yanındayken ve yokken çocuğun tepkilerini, çıkardığı sesleri kaydedip gelişimini nesnel olarak izleyin.
- Gölge Lider Bulun: Çocuğunuzun dilinden anlayan bir kuzen veya komşu çocuğunu onun “sosyal mentörü” yapın.
- Duyusal Köşe Kurun: Evin bir köşesini sadece sakinleşme, dokunma ve yoğun uyaranlardan kaçış alanı olarak tasarlayın.
- Mikro Övgü Kullanın: “Çok iyiydin” yerine “Gözüme direkt baktığın için teşekkür ederim” gibi milimetrik detayları övün.
Bunları Yapmayın
- Geleceği Satın Almayın: 10 yıl sonrasını düşünüp bugünün enerjisini tüketmeyin. Sadece önünüzdeki 3 ayı planlayın.
- “Terapist” Rolü Oynamayın: Evde 7/24 öğretmen olmayın. Çocuğunuzun klinisyene değil, şefkatli bir anneye/babaya ihtiyacı var.
- Evi Müzeye Çevirmeyin: Çocuğun zarar görmemesi için her şeyi kaldırmayın. Tehlikesiz nesnelerle çevreye uyum sağlamayı öğrensin.
- Suçluluk Tuzağına Düşmeyin: Kendinize vakit ayırdığınızda veya yorulduğunuzda kötü bir ebeveyn olduğunuzu düşünmeyin.
- Gelişimi Lineer Sanmayın: İlerleme düz bir çizgi değildir. Çocuğunuz bugün gerilemiş görünse de yarın sıçrama yapabilir.